بابای چشم به راه

صبر کرده بودم دخترم از اعتکاف برگردد و بعد با همدیگر کادوی روز پدر را به آقای همسر بدهیم.

پسرم کیک شکلاتی برای بابایش خرید و دخترم یه پیراهن مردانه و من هم یک شلوار مخمل کتان‌نما.

امشب بعد از شام، بچه ها کادو را به بابایشان دادند. بابا تشکر کرد و با خنده گفت:" ممنونم بچه ها. داشتم کم کم دیگه نا امید می‌شدم. دیدم دو روز از روز بابا گذشته و خبری از کادو نیست که نیست... ."

همه‌مان خندیدیم. نمی دانستیم واقعا بابا ها هم چشم به راه می مانند .